| Rasa: Owczarek pirenejski ( a face rase )
Opis rasy:
Wzorzec FCI nr 138
OWCZAREK PIRENEJSKI O GŁADKIEJ KUFIE
(Berger des Pyrénées a face rase)
Kraj pochodzenia: Francja
Data publikacji obowiązującego wzorca: 13.03.2001
Użytkowanie: Pies owczarski.
Klasyfikacja FCI: Grupa 1 - Psy pasterskie i zaganiające.
Sekcja 1 - Psy pasterskie.
Próby pracy wymagane.
RYS HISTORYCZNY:
Ta odmiana owczarka pirenejskiego najczęściej spotykana była u podnóża Pirenejów i „nadzwyczaj ceniona przez handlarzy bydła i koni”. (Bernard S'Nac-Lagrange w roczniku klubu z 1927 roku). Charakterystyczne cechy, wyróżniające tę odmianę spośród pozostałych owczarków pirenejskich, spowodowały, że w pochodzących z lat dwudziestych wzorcach opisana została oddzielnie.
WYGLĄD OGÓLNY:
Owczarek pirenejski o gładkiej kufie jest w ogólnych zarysach podobny do owczarka pirenejskiego z włosem dłuższym.
WAŻNE PROPORCJE:
Mózgoczaszka mniej więcej tak samo szeroka, jak długa.
Kufa nieco krótsza od mózgoczaszki, ale dłuższa, niż u psów z włosem dłuższym.
Długość tułowia niemal równa wysokości w kłębie.
Odległość od łokci do podłoża większa, niż połowa wysokości w kłębie.
ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:
Żywy, układny pies, niekiedy nieufny wobec obcych.
GŁOWA:
Porośnięta krótkim, gładkim włosem, stąd nazwa tej odmiany. Kufa nieco dłuższa niż u psów o włosie długim i półdługim.
TUŁÓW:
Nieco krótszy niż u owczarków długowłosych, niemal kwadratowy.
KOŃCZYNY:
Porośnięte gładkim włosem, z niewielkimi piórami na przednich nogach i portkami na udach.
Kątowanie kończyn jest u psów tej odmiany bardziej strome.
CHODY:
Owczarek pirenejski o gładkiej kufie porusza się krokiem krótszym, niż jego długowłosy kuzyn.
OKRYWA WŁOSOWA:
Na tułowiu włos jest co najwyżej półdługi; najdłuższy na szyi i kłębie (6-7 cm) i grzbiecie (4-5 cm).
WZROST:
Wysokość w kłębie:
psy 40 - 54 cm,
suki 40 - 52 cm.
WADY:
Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być traktowane jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.
Wady i wady dyskwalifikujące są takie same, jak u odmiany
długowłosej, z wyjątkiem tych, które odnoszą się do sierści i proporcji. Każdy pies, wykazujący wyraźne deformacje budowy i zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.
źródło: zkwp.pl
(dodano: 13-10-2007, odsłon: 1032) | |
