| Rasa: Wyżeł niemiecki ostrowłosy
Opis rasy:
Wzorzec FCI nr 232
WYŻEŁ NIEMIECKI OSTROWŁOSY
(Deutsch Stichelhaar)
Kraj pochodzenia: Niemcy
Użytkowanie: wszechstronny pies myśliwski, łatwy do prowadzenia.
Klasyfikacja FCI: Grupa 7 - Wyżły.
Sekcja 1 - Wyżły kontynentalne.
Typ kontynentalny.
Próby pracy wymagane.
RYS HISTORYCZNY:
W roku 1888 niemiecki kynolog dr Hans von Kadich udowodnił, że Stichelhaar to odmiana wyżła szorstkowłosego pracującego na ptactwo porównywalnie do psa krótkowłosego. Niemiecki wyżeł ostrowłosy nie jest więc nowowyhodowaną rasą. W kraju pochodzenia powstał z regionalnych odmian na zasadzie odpowiedniej selekcji. Już w 1892 założono „Club Stichelhaar”, który w roku 1976 przyjął nową nazwę „Verein
Deutsch Stichelhaar”. Praca hodowlana opierała się od początku wyłącznie na hodowli czystej rasy i nie skorzystano z propozycji krzyżowań z rasami angielskimi.
WYGLĄD OGÓLNY:
Pies wystawiający silnej budowy, średniej wielkości, posiadający twardą okrywą włosową, z charakterystyczną średniej długości sierścią na brodzie i krzaczastymi brwiami, co nadaje mu specyficznego uroku. Psychika silna i zrównoważona.
WAŻNE PROPORCJE:
Wysokość w kłębie i długość tułowia powinny być takie same.
Dozwolone jest nieznaczne wydłużenie sylwetki.
ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:
Zrównoważony, spokojny, odważny, odporny, nieagresywny i niebojaźliwy.
GŁOWA:
Proporcjonalna do wielkości ciała. Dopasowana do płci.
Mózgoczaszka:
Czaszka wysklepiona, szeroka, patrząc z boku wyraźnie owalna w części środkowej.
Przełom czołowo-nosowy (stop): niewyraźny, łagodny.
Trzewioczaszka:
Nos: barwy jasnej do ciemnej, ale nigdy koloru mięsa lub czarny.
Kufa: długa, silna, średnio szeroka, prosta.
Fafle: zwisające, w kąciku wyraźna zmarszczka.
Uzębienie: silna szczęka z regularnym zgryzem nożycowym. Wymagane pełne uzębienie.
Policzki: dobrze zaznaczone, głębokie, bardzo umięśnione.
Oczy: lekko owalne, nie za głęboko osadzone i niewyłupiaste. Brązowe, przy jasnym umaszczeniu mogą być jaśniejsze, ale nigdy żółte.
Uszy: średniej długości, nie za szerokie, tępo zaokrąglone, osadzone wysoko. Nie wystają poza głowę, opadają płasko przylegając do głowy. Bez zakładek.
SZYJA:
Umięśniona, średniej długości.
TUŁÓW:
Kłąb: wyraźnie zaznaczony i opadający nieznacznie w stronę zadu.
Grzbiet: silny i mocno umięśniony, prosty.
Lędźwie: silnie związane i umięśnione.
Zad: nie za krótki i nie ścięty.
Klatka piersiowa: głęboka, żebra zaokrąglone, nigdy płaskie; przedpiersie dobrze rozwinięte.
OGON:
Kopiowany, średniej długości, prosty, może być nieznacznie uniesiony ponad linię grzbietu, przy nasadzie gruby.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie: patrząc z przodu - proste i równoległe, z boku - pionowe. Odległość od ziemi do łokcia nieco większa niż od łokcia do kłębu.
Barki: o silnej muskulaturze widocznej w pozycji statycznej i podczas ruchu.
Ramiona: optymalnej długości, silnie umięśnione.
Łokcie: przylegające do tułowia, nie skierowane ani do wewnątrz, ani na zewnątrz.
Przedramiona: nie za długie, mocno umięśnione.
Nadgarstki: silne.
Śródręcza: mocne, proste.
Łapy: okrągłe, zwarte, opuszki duże i twarde, pazury zaokrąglone.
Kończyny tylne: widziane z tyłu są proste i równolegle ustawione, o mocnym kośćcu, dobrze umięśnione.
Uda: umięśnione, optymalnie długie i szerokie.
Stawy kolanowe: silne, dobrze kątowane.
Podudzia: optymalnie długie, umięśnione.
Stawy skokowe: silne i mocne.
Śródstopia: dobre kątowanie pomiędzy podudziem, a śródstopiem.
Łapy: okrągłe lub owalne, palce zwarte, opuszki duże, silne i twarde, pazury zaokrąglone.
CHODY:
Dumne, z dobrym wykrokiem i elegancją. Nigdy inochód.
OKRYWA WŁOSOWA:
Skóra: przylegająca, bez zmarszczek.
Sierść: na całym ciele gęsta, twarda i szorstka, wyrastająca w jedną stronę. Długość ok. 4 cm, od łopatek ku tyłowi ciała włos jest nieco dłuższy i tworzy w dolnej linii na klatce i brzuchu prostą linię, tzw. „lekkie upierzenie”. Na całym ciele nie widać podszerstka. Na kufie wyraźna broda z szorstkim, niedługim włosem, na mózgoczaszce włos przylegający, krótki i twardy, na uchu nieco dłuższy niż u wyżła krótkowłosego i nie za szorstki. Brwi twarde i krzaczaste. Włos na przodzie przednich kończy jest krótki,
twardy i przylegający, z tyłu kończyn nieco dłuższy i odstający. Tylne kończyny mają nieco krótszy włos z tyłu w porównaniu z przednimi. Między palcami włos krótki i miękki, ale nie odstający. Ogon gęsto i silnie owłosiony, sierść przylegająca, od spodu nieco dłuższa.
Umaszczenie: jednolicie brązowe, brązowe ze znaczeniem na przedpiersiu, brązowy deresz z łatami lub bez, jasny deresz brązowy z łatami lub bez.
WZROST:
Wysokość w kłębie:
psy: 60 - 70 cm
suki: 58 - 68 cm
WADY:
Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być traktowane jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.
Poważne wady:
- Ogólna budowa stwarzająca wrażenie psa lekkiego lub ociężałego.
- Zbyt duża głowa.
- Mózgoczaszka klinowata, niezaokrąglona.
- Nos koloru mięsa lub czarny.
- Zbyt długie, zmarszczone lub z zakładkami uszy.
- Grzbiet łękowaty lub karpiowaty.
- Krzywe kończyny przednie.
- Odstawione łokcie.
- Płaskie lub wykręcone łapy.
- Przedziałka włosów na grzbiecie.
Wady dyskwalifikujące:
- Słaby charakter, bojaźliwość przy strzale lub przy zwierzynie.
- Agresja.
- Przodozgryz, tyłozgryz, zgryz cęgowy.
- Brak jakichkolwiek zębów, za wyjątkiem P1.
- Miękki i półmiękki włos, za wyjątkiem brody i brwi.
- Umaszczenie czarne, znaczenia żółte lub rdzawe.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.
zkwp.pl
(dodano: 06-11-2007, odsłon: 606) | |
