| Hodowla Stellanova
O swojej hodowli "Stellanova" opowiada Pani Beata Zawadzka
Jestem członkiem Związku od lipca 1983r. W mojej rodzinie zawsze były psy i inne zwierzęta. Wychowałam się wśród nich. Nie wyobrażałam sobie bez nich życia. Zamiast pierścionka zaręczynowego poprosiłam o psa. Trzeba było wybrać albo to albo to. Ja bez zmrużenia oka wybrałam czworonoga. Potem był ślub i psy. Po latach dziecko.
16 maja 2007 roku w programie Szymon Majewski Show
Czytaj więcej (kategoria: Wywiady, dodano: 04-12-2007, odsłon: 619) | |
 | |  |
| Z wizytą w hodowli Lhasa Apso
Kiedy zaczęła się Pani przygoda z psami?
Od kiedy pamiętam zamęczałam rodziców prośbami o psa… w końcu udało mi się wybłagać, a raczej jako dwunastolatce wypłakać, mojego pierwszego psa rodowodowego Polskiego Owczarka Nizinnego ARAKA z Pustego Boru było to 4 października 1992 roku na zabrzańskiej wystawie
i tak to się zaczęło… chociaż nigdy nikt w rodzinie nie miał takiej pasji ani i ja nie myślałam, że będę wystawiać, hodować, a w przyszłości mam nadzieję oceniać psy na wystawach
Czy pamięta Pani swoją pierwszą wystawę?
Ależ oczywiście, każdy detal, było to dla niewielkie wydarzenie J zimna wietniowąa niedziele a dokładnie 18sty kwietnia 1993r krajowa wystawa organizowanej przez oddział katowicki ZKwP, mam nawet ten „debiut handlarski” nagrany, sędziowała P. Ewa Dorota Sobolta, asystowała Pani Katarzyna Fiszdon ( dziś sędzia międzynarodowy)…
no cóż na 3 psy w klasie otrzymaliśmy 3 lokatę, miałam niespełna 13 lat i dziś oczywiście uśmiecham się z politowaniem na samą myśl o tym „debiucie”
Jakie rasy Pani hoduje obecnie?
Obecnie tylko lhasa apso, do nie dawna jeszcze Polskie Owczarki Nizinne
Czytaj więcej (kategoria: Wywiady, dodano: 19-10-2007, odsłon: 651) | |
| | |
| Rozmowa z Państwem Patalas, właścicielami hodowli shih-tzu „Merlot”
Na początku przyjmijcie gratulacje od redakcji naszego Portalu, Wasz pies Magnat na Międzynarodowej Wystawie Psów Rasowych w Sopocie okazał się najpiękniejszym psem... pewnie jesteście z niego dumni... Jakie to uczucie pokonać taką ilość psów?
Dziękujemy za gratulacje. Jesteśmy niezmiernie dumni z naszego MAGNATA. Pokonać taką ilość psów, pięknych psów na Wystawie Międzynarodowej to niesamowite i nie do opisania przeżycie.
Życzymy również innym właścicielom psów takich przeżyć.
Spodziewaliście się takiego sukcesu?
A może to nie pierwszy raz Wasz pies stanął na najwyższym podium?
Na Sopockiej wystawie szczerze mówiąc nie spodziewaliśmy się aż tak wielkiego sukcesu.
Nasz MAGNAT wielokrotnie wygrywał swoją rasę a następnie grupę, nawet za granicami naszego kraju. Na najwyższym stopniu podium stanął po raz pierwszy gdy miał 12 miesięcy jako BIS JUNIOR Głogów 2004,następnie I BIS w Zielonej Górze 2006, 3 x III BIS Łódź 2005, Wałbrzych 2005, Racibórz 2006. Został również uznany Najpiękniejszym
Psem Wystawy Klubowej Psów do Towarzystwa Opole 2005(BIS).
Na najwyższym podium stanął również ze swoim potomstwem jako Najlepszy Reproduktor zajmując 2 x I miejsce na Wystawie Klubowej Psów do Towarzystwa w roku 2006 i 2007 i na Wystawie Światowej w Poznaniu zajmując II miejsce.
Również ze swoją córką "Na Przykład MADAM BUTTERFLY" wielokrotnie stał na podium w konkurencji Najpiękniejsza Para Hodowlana.
Czytaj więcej (kategoria: Wywiady, dodano: 28-08-2007, odsłon: 999) | |
| | |
| Rozmowa z Marzeną Lorenc, właścicielką hodowli chartów afgańskich „Ersari”
Jaki był Twój pierwszy kontakt z chartami afgańskimi, co zauroczyło Cię w tej rasie i skłoniło do hodowli tej efektownej rasy?
Zawsze marzyłam o charcie ... nie miałam jakichś wyjątkowych wymagań co do rasy - po prostu miał być chart, bo wszystkie charty są spokojne z natury, wyciszone i bardzo zdystansowane, nie są nachalne w okazywaniu uczuć i bardzo powściągliwe wobec obcych - to właśnie zauroczyło mnie w chartach a afgański włos i kocia natura skusiły żeby w moim domu zamieszkał chart afgański :)
Jak się już zdecydowałam że nadszedł czas na charta były poszukiwania w internecie i prasie, rozmowy z hodowcami ... i tak trafiłam do hodowli "Varius Avis" Agnieszki Bonk - to właśnie z jej afganami miałam pierwszy "prawdziwy" kontakt a sama hodowczyni przekazała wielką wiedzę o swojej rasie.
Kiedy hodowla Ersari rozpoczęła swoją działalność?
29 lipca 2001 roku przyjechała do mnie "Mania" DOLCE VITA Varius Avis - suczka od Agnieszki Bonk na współwłasność hodowlaną, wtedy to właśnie powstała hodowla ERSARI.
Która suka była założycielką Twojej hodowli?
Formalnie założycielką hodowli jest "Mania" ... w praktyce jednak wyszło inaczej bo pierwsze szczeniaczki są po "Zosi" SOPHIE-MARIE du Menuel Galopin.
Na co kładziesz największy nacisk w pracy hodowlanej?
To chyba największe problem każdego hodowcy aby jak najlepiej dobrać samca do swojej suczki, nie ma idealnych psów więc wady jednej suczki trzeba podciągnąć samcem. Najważniejsze to żeby efektem końcowym były zdrowe szczeniaki.
Twój największy sukces w hodowli tej rasy...
Moim największym sukcesem było odchowanie butelką miotu 10 sztuk szczeniąt, karmienie co 2 godziny przez 2 tygodnie dniem i nocą i nie sztucznym mlekiem które można kupić u każdego weterynarza a mlekiem przygotowanym specjalnie dla moich szczeniaków. Największą dumą jest dla mnie patrzeć teraz jak "dzieciaki" wyrosły na piękne i zdrowe psy które pokazują się na wystawach.
Czytaj więcej (kategoria: Wywiady, dodano: 18-08-2007, odsłon: 534) | |
| | |
| O swojej hodowli Ko-To-Ra opowiada Pani Lucyna Zboralska
Kiedy hodowla Ko-To-Ra rozpoczęła swoja działalność?
Moja przygoda z hodowlą rozpoczęła się w roku 1986 roku od zakupu tricolorowej suczki Collie Rough o imieniu KAMA KROPKA Spalski Brzeg „Tora”. W rzeczywistości kupując ta sukę nie miałam planów hodowlanych ot, suczka dla mnie i rodziny. Zarejestrowałam ją w Związku Kynologicznym w Łodzi, poznałam tam wiele osób bardzo zaangażowanych w kynologię. Kilka z tych osób, tak się złożyło, mieszkało na moim osiedlu mieszkaniowym. I tak się potoczyło...
Pierwsze wystawy, zupełny szok i zmiana w pojęciu ”posiadania psa”. Jednak i wtedy jeszcze nie świtała mi myśl o zajęciu się hodowlą. Aż w sierpniu 1988 roku urodziły się po „Torze”
pierwsze szczenięta – 4 tricolor suczki.
Na 2. Wystawie Klubowej Psów Rasowych w Łodzi, w 1989 roku moje suczki „KoToRa” wywalczyły II lokatę w konkurencji „Najlepsza Hodowla”.
Na tej wystawie uwagę moją zwróciła śniada suka wystawiana w klasie młodzieży o imieniu MYLADY Mamive (CS). Nie mogłam od niej oderwać oczu! To była suka o cudownym wyrazie głowy, niespotykanym w tamtym czasie. Rozmawiając z właścicielką, p. Eleonorą Fercho (hodowla Scot), zamówiłam suczkę z myślą o wystawach no i hodowli.
Demi Blue Desire Ko+To+Ra
Która suczka była założycielką hodowli?
W grudniu 1990 roku przywiozłam z Wałbrzycha, śniadą suczkę o imieniu NAUGHTY GIRL Scot „Daisy”. Pochodziła ze skojarzenia dwóch collie importowanych do Polski przez h. Scot. Matka MYLADY Mamive z ówczesnej Czechosłowacji (jej ojciec był importowany z Anglii do hodowli Mamive), ojciec „Daisy” – Nash v. Heidegarten, importowany z Niemiec (Zachodnich), oboje prowadzili linię dwóch doskonałych angielskich hodowli BRETTONPARK/ MYBERN.
Aktualnie mam jej wnuczkę Ch.OLINKA Ko-To-Ra (po Ch. Lady Loena Ko-To-Ra).
W Twojej hodowli jest kilka ras, ale największą Twoją pasją są owczarki szkockie, dlaczego?
Jest kilka ras psów, które odpowiadają mi pod względem charakteru, temperamentu i wyglądu ale żadna z nich nie ujmuje mnie tak jak Collie długowłose. Jak patrzę na tego psa, robi mi się ciepło na sercu, a jeśli jest to jeszcze pięknie umaszczony tricolor to nie mogę oderwać od niego oczu. Moim ulubionym kolorem w tej rasie jest właśnie tricolor, choć mam collie we wszystkich umaszczeniach.
Moja miłość do tej rasy, jak pewnie u wielu osób, zaczęła się już w dzieciństwie, po przeczytaniu książki „Lessi wróć”....
Jakie inne rasy hodujesz?
Oprócz Collie długowłosych mam również Collie Krótkowłose, to śniada suka przywieziona z Czech oraz jej córka i syn. Owczarki Szetlandzkie – 2 suczki importowane z Ukrainy (bicolor i blue-merle), oraz pieska z Wielkiej Brytanii.
Pierwszą suczką Border Collie jest tricolorowa APLAUSSE Fatransky sen a niedawno przyjechała czekoladowa – CHOCOKISS BROWN Fatransky sen.
Jest też Polski Owczarek Nizinny, ale suka BAYRA Jamkin jest zarejestrowana na moją córkę (h.Aisaro).
Czytaj więcej (kategoria: Wywiady, dodano: 09-02-2007, odsłon: 828) | |
| | |
| Pani Krystyna Zbrozińska Sobczak opowiada nam o swojej hodowli buldożków francuskich „Draczyn”
Kiedy zaczęła się Twoja przygoda z buldożkami?
Moja przygoda z buldożkami zaczęła się jeszcze przed moim narodzeniem.
U nas w domu zawsze byl buldożek.
Co zauroczyło Cię w tej rasie?
Rasa jest wspaniała. Trudno mi odpowiedzieć na to pytanie, ale buldożki, to istotki chwytające za serce. Każdy kto raz miał buldożka, zawsze już będzie chce go mieć, nie może się bez niego obejść, mam znajomych, którzy mają już trzeciego czy czwartego buldożka.
Int.Pacynka Draczyn
Która z suczek zapoczątkowała Twoją hodowlę?
Hodowlę zapoczątkowała moja pierwsza suka Krępa Draka Varsovia,
z hodowli Zdzisława Lubowidzkiego – legendy polskiej kynologii.
Fotki tej suczki są w wielu książkach kynologicznych z tamtego okresu.
Czytaj więcej (kategoria: Wywiady, dodano: 08-11-2006, odsłon: 747) | |
| | |
| O hodowli Lisiura opowiadają Anna i Mirosław Redliccy
Kiedy zaczęła się Wasza przygoda z Welsh corgi Pembroke i Welsh corgi Cardigan?
Pierwszy pembroke przyjechał do nas z Niemiec w roku 1979, cardigan – ze Szwecji w 1988. Wcześniej były oczywiście marzenia o corgi, ale w tamtych czasach sprowadzenie psa z Zachodu to nie była taka prosta sprawa, w końcu się udało i… rasa okazała się godna marzeń – jesteśmy jej wierni do dziś.
Jakie były Wasze pierwsze kontakty z psami tej rasy?
Pembroki „na żywo” widzieliśmy na wystawach w Opolu i Poznaniu. Pierwszym, który nas urzekł, była angielska suka z Berlina Zachodniego, Pengavin Precious Ruby. Staliśmy przy niej, pod nieobecność właścicielki. Suka patrzyła na nas ciekawie, spróbowaliśmy więc do niej coś zagadać. Wtedy odwróciła od nas wzrok, wyraźnie pokazując miną” my się przecież nie znamy, nie będę się spoufalać...” Cardigany poznaliśmy na wyjazdach w Danii i Anglii, ale na początku wcale nas nie zachwyciły. Wszystkie były okropnie tchórzliwe. Zresztą pierwsza cardigankę wzięliśmy właśnie dlatego, że była tak inna – wesoła i otwarta.
Blondie's Opal Blue i Srebro Lisiura
Czytaj więcej (kategoria: Wywiady, dodano: 02-11-2006, odsłon: 967) | |
|
